Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21689 K.2014/31482

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket işyerinde 03.06.2000 tarihinden 22.11.2011 tarihine kadar aralıksız işçi olarak çalıştığını, yedi aylık ücreti ile fazla mesaileri, hafta tatili ücretleri resmi bayramlarda çalışmaları karşılıklarının verilmediğini, işverence bu ödemelerinin yapılmaması sebebiyle mağdur olduğunu ve bu sebeple iş sözleşmesini kanuni olarak haklı sebeple feshettiğini, müvekkiline işverence her gün iki saat fazla mesai yaptırıldığını, gündüz mesaisinin 08:00-18:00 olmasına karşılık 22:00'ye kadar, gece mesaisinin ise 18:00-03:00 olmasına karşın 08:00'e kadar çalıştırıldığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ekonomik sıkıntılara rağmen müvekkili şirketin parça parça ücret ödemelerinde bulunduğunu, son üç yıldır kriz yüzünden mali sıkıntılar sebebiyle ve küçülme eğilimi gösterdiği bu sebeple hafta tatili ve resmi tatillerde çalışılmadığını, fazla çalışma yapılmadığı, ara ara kısa süreli fazla çalışmalarının ise bordrolara yansıtıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın iki günü ondört saat çalıştığı, diğer dört günü dokuz saat çalıştığı kabul edilerek buna göre haftalık onaltı saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Bilirkişi raporunda ondört saat çalışılan günler için birbuçuk saat ara dinlenme süresi mahsup edilirken, dokuz saat çalışma kabul edilen günlerde kanuni ara dinlenme süresi olan bir saat mahsup edilmeden hesaplama yapılması hatalıdır. Buna göre kabul edilen çalışma sürelerine göre kanuni ara dinlenme süreli mahsup edildiğinde davacının haftalık oniki saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile davacının haftalık oniki saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağına hükmedilmesi gereklidir.