Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/22542 K.2015/34258

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 19.05.2006 tarihli sayımda eksiklik olduğunun anlaşılması üzerine davacının savunmasının alınmasına fırsat vermeden haklı bir gerekçe göstermeden işyerinden ayrılarak hakkında devamsızlık tutanakları tutulmasına sebep olduğu, iş sözleşmesinin devamsızlığı sebebiyle işverence haklı sebeple sona erdirildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, ispatlanamayan hafta tatil alacağının reddine; delil durumuna göre izin, fazla mesai ve genel tatil alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Aynı madde ile ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir.

Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının fazla mesai alacağına hak kazandığı anlaşılmakta ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda on saat fiili çalışmadan yarım saat ara dinlenme düşülerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. Yargıtay'ın içtihatlarıyla istikrar kazanmış uygulamalarına, 4857 sayılı Kanunun 68. maddesine göre yedibuçuk saati aşan süreli işlerde bir saat ara dinlenme verileceği belirtildiğinden ara dinlenme süresinin bir saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

ÖK