Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/22818 K.2014/30617

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan sona erdirildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı el yazısı ile düzenlediği istifa dilekçesinde kendi isteği ile işten ayrıldığını belirtmiştir . Ayrıca, davacı işçi tarafından itirazi kayıt olmadan 21.09.2010 tarihli ibraname imzalanmıştır. Dosya içeriğine göre istifa dilekçesinin baskı altında alındığını, iradesinin sakatlandığını yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlayamamıştır. Kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu da uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek davacının haftalık beş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de; tanıkların çalışma saatleri konusundaki beyanlarının çelişkili olması, yapılan işin niteliği ve dosya kapsamına göre fazla çalışma yapıldığının ispat edildiğini kabul etmek mümkün değildir. Bu sebeple davacının fazla mesai alacağına ilişkin talebinin reddi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: