Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/23043 K.2014/25530

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, işveren tarafından işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinde öngörülen ücret ve ikramiyelerin davacıya tam olarak tatbik edilmediğini belirterek, müvekkilinin ücret farkı, ikramiye farkı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesinde, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına üye olanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği kurala bağlanmıştır. Anılan hükme göre, imza tarihinde üye olanlar toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten, imza tarihinden sona üye olanlar ise üyeliklerin taraf sendikası tarafından bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanırlar. Yürürlükte olan bir toplu iş sözleşmesinden dayanışma aidatı ödenmesi şartıyla yararlanma da kanunda ifadesini bulmuştur.

Dosya içeriğine göre, davacının işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olmadığı, dayanışma aidatı da ödemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde ücret farkı ve ikramiye farkı isteklerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: