Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/2334 K.2015/13290

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde iş sözleşmesinin haksız ve usulsüz feshedilmesi sebebiyle fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti ve hafta tatili ücretinin fesih tarihi olan 23.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının işyerinden istifa ederek ayrıldığını, bu nedenle işçilik alacaklarına hak kazanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil Ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı tarafından kanuni süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı temyiz dilekçesinde faiz isteği net şekilde belirtilmesine rağmen ıslah dilekçesinde ıslah edilen kısma faiz istenmediğinden bahisle karar verilmemesinin hatalı olduğunu belirtmiş, mahkeme kararında, kabul ettiği alacaklar yönünden, ıslah edilen kısma faiz istenmediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına kararı vermiştir.

Ancak dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemleri yönünden faiz istendiğinden ıslah dilekçesinde yeniden faiz talebinde bulunulmasına gerek olmadığı, kararın bu yönüyle hatalı olduğu, ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasında yer alan “1-Kıdem tazminatı talebinin KABULÜ ile, brüt 3.243,95 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 200,00TL'sine iş akdinin fesih tarihi olan ve taleple bağlı olarak 23.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ıslah edilen kısma faiz istenmediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

2-İhbar tazminatı talebinin KABULÜ ile brüt 1.686,98 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 200,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ıslah edilen kısma faiz istenmediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

3-Yıllık izin ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile brüt 987,14 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 100,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ıslah edilen kısma faiz istenmediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” bölümlerinin çıkarılarak yerine;

“1-Kıdem tazminatı talebinin KABULÜ ile, brüt 3.243,95 TL'nin fesih tarihi olan 23.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

2-İhbar tazminatı talebinin KABULÜ ile brüt 1.686,98 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 200,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, kalan 1.486,98 TL'sine ise ıslah tarihi olan 08.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,