Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/24172 K.2014/29613

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesini feshetmediklerini, ihale alan yeni şirkete ücretin daha yüksek teklif edilmesi sebebi ile geçtiğini, kendi isteği ile ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, ıslah dilekçesinin belirsiz alacak davası olduğu için talep arttırımı olduğunu, bu sebeple zamanaşımı ve faiz gibi hakların dava tarihinden itibaren dikkate alınacağını, davalının bu yöndeki savunmasına itibar edilmediğini belirterek ıslah doğrultusunda arttırılan miktarlar üzerinden kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda dava, kısmi dava olarak açılmış olup 20.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, dava dilekçesinde talep edilen miktar artırılmıştır. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı sabittir. Hal böyleyken, mahkemece karar gerekçesinde belirsiz alacak davası şartlarının tartışılması ve davanın belirsiz alacak davası kabul edilerek, kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından davacının ıslah dilekçesine karşı davalı vekili tarafından yöntemine uygun biçimde zamanaşımı def'i ileri sürüldüğü ve mahkemece ek rapor aldırıldığı anlaşılmaktadır. Ancak belirsiz alacak davası olarak açılmadığı halde davanın mahkemece belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesi sebebi ile davalının zamanaşımı def'i değerlendirilmeden ilk rapordaki hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4-Öte yandan ek raporda da ıslah tarihinden beş yıl geriye gidilerek 20.09.2007 tarihinden fesih tarihine kadar (19.12.2007) fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı hesaplanmadığından yeniden ek rapor alınarak ıslaha karşı zamanaşımı def'i hususu dikkate alınmak sureti ile karar verilmesi gerekmektedir.

Belirtilen yönler gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: