KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/24270 E., 2015/33192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, emeklilik sebebi ile işten ayrıldığını belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai alacaklarını tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda; davacının iki vardiya halinde 07:00-18:00 ve 19:00-06:00 saatleri arası olmak üzere beş gün günlük on saat, vardiya değişim günü de onyedi saat çalıştığı neticeten haftalık yirmiiki saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, tanık beyanlarının ortalaması, ve emsal dosyalara yansıyan çalışma saatleri ve ara dinlenme saatleri nazara alınarak 07:00-18:00 ve 19:00-06:00 saatleri arası günlük birbuçuk saat ara dinlenme süresi ile çalıştığı davacının haftada oniki saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/24270, K. 2015/33192, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama