Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/24359 K.2015/36066

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacın iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık yapmasından dolayı haklı sebeple feshedildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının devamsızlık yapmadığını iddia etmiş olmasına rağmen bunun aksini ispat edememiş olduğundan iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yapması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II-g. bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir sebebe dayanması halinde işverenin derhal ve haklı sebeple fesih imkanı bulunmamaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin, 4857 sayılı Kanun’un 25/II-g maddesi uyarınca 23.05.2012-11.06.2012 tarihleri arası devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 12.06.2012 tarihli fesih bildirimi ile feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda işverence devamsızlık sebebiyle haklı fesih iddiasının ileri sürülmesine rağmen, devamsızlık tutanakları haricinde başkaca herhangi bir delil ibraz edilmediği gibi devamsızlık tutanağı düzenleyicileri de şahit olarak gösterilmemiştir. İş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığının ispat yükümlülüğü davalı işverenin üzerinde olup, davalı taraf bu yönden kabul edilebilecek ve sonuç doğurucu delil ve ispat getiremediği anlaşıldığından davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.