KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/24398 E., 2015/16766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, işçilik alacaklarının davalılardan borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi hesap raporu dikkate alınarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,
2-Davalı ... harçtan harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
3-4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin 4. bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar ve faiz başlangıcı da bu tarih olarak esas alınmalıdır.
Davacı işyerinden emeklilik sebebiyle ayrıldığını ileri sürmüş olup Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre de davacının fesih tarihi itibaryle yaş hariç diğer aylık
./..
-2-
bağlanma şartlarını taşıdığı anlaşılmıştır. Davacının emeklilik şartlarını sağladığına dair Kurumdan aldığı bir yazı bulunmadığından, kıdem tazminatına ilişkin faizin dava tarihinden yürütülmesine karar verilmesi gerekir. Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/24398, K. 2015/16766, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama