KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/2450 E., 2014/2759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Malatya 1. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 10/08/2012
- Numarası
- 2011/517-2012/776
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde 01.09.2005-03.05.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ve hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığım ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı davaya cevap vermemiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak. davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .
2-Davalının temyiz itirazları yönünden, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı şahitlerinin anlatımı ile davacının haftada altı gün 08:00-18:30 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenme ile günde 9 saat haftada 54 saat çalıştığı sabittir. Bu durumda davacının fazla çalışma ücretinin haftada 9 saatlik çalışma süresi üzerinden hesaplanması gerekir.
Mahkemece, hafta tatil ücret alacağının ayrıca hüküm altına alındığı dikkate alınmaksızın, davacının ayda iki defa yaptığı hafta tatili çalışmasının da haftalık fazla çalışma süresine eklenmesi ve haftalık 13,5 saatlik fazla çalışma süresi üzerinden yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/2450, K. 2014/2759, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama