Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/24956 K.2014/25999

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 07.05.2003-22.03.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının evlilik sebebiyle 22.03.2008 tarihinde tazminatlarını alarak işyerinden ayrıldığını, fazla çalışma ücretlerinin kararlaştırılan ücrete dahil olduğu iş sözleşmesinde açıkça yazılı olduğunu, davacının günde fiilen on iki saat çalıştığı yolundaki iddianın gerçek dışı olduğunu, böyle bir çalışmanın hayatın olağan akışına uygun düşmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin şahit ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Davacı işçinin, 31.05.2004-22.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde bilgi işlem büro elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesini evlenmesi sebebiyle feshettiği, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinin davacı şahit beyanları değerlendirilerek hesaplandığı, davacının haftanın altı günü 09:00-21:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftada on sekiz saat fazla mesai yaptığının kabul edildiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece yüzdeotuzdan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.