Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/25018 K.2014/29504

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklama kısmında, haftalık altı saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanacağının belirtilmesine rağmen, hesap tablosunda haftalık dokuz saat üzerinden hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Haftalık altı saat fazla çalışma yapıldığının kabulü dosya kapsamına uygun olup, bu doğrultuda fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalıdır.

Diğer taraftan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyaya sunulan bir kısım imzasız bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğu, davalı tarafça sunulan beş sayfadan ibaret banka kayıtlarının okunaklı olmadığı, banka kayıtlarının okunaklı kısmı itibariyle sadece Ekim 2010 ayı bordrosu tahakkukkunun banka aracılığıyla ödendiğinin anlaşılabildiği belirtilerek, imzasız Ekim 2010 ayı bordrosundaki tahakkuk nazara alınmış, diğer imzasız bordrolardaki tahakkuklar ise nazara alınmamıştır. Mahkemece, ilgili bankadan davacının ücret ödemelerinin yapıldığı hesaba ilişkin dökümlerin eksiksiz şekilde celp edilmesi suretiyle, imzasız bordrolardaki tahakkukların ödenip ödenmediğinin araştırılması gerekirken, bu yönde bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.