Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/25230 K.2015/35041

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işverenin bir başka işçisine sataşması üzerine üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve genel tatil alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı işçi Tokat'ta bulunan işyerinde eksper olarak çalıştığı sırada, davalı işverence soyut iddialar gerekçe gösterilerek Kayseri'de bulunan işyerinde görevlendirildiğini, görevlendirmeyi kabul ederek Kayseri'de çalışmaya devam ettiği halde işverence fazla mesai ücretinin ödenmemesi üzerine, 29.03.2012 tarihinde davalı işverene tebliğ olunan fesih bildirimi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren, davacının işverenin bir başka işçisine sataşması üzerine işyeri disiplin kurulunun 29.03.2012 tarihli kararı ve 02.04.2012 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davacının kıdem tazminatı talebinin reddini savunmuştur. Mahkemece işçinin iş sözleşmesinin, işverenin bir başka işçisine sataşması üzerine haklı sebeple feshedildiği kabulü ile kıdem tazminatı alacağı talebi reddedilmiştir.

Fesih bildirimi karşı tarafa ulaşmakla hüküm ifade eden bozucu yenilik doğuran hakkın kullanımı niteliğindedir. Davacının keşide ettiği ve 29.03.2012 tarihinde davalı işverene tebliğ olunan fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacı işçinin haklı feshe gerekçe olarak gösterdiği fazla mesai ücretinin ödenmediği hususu mahkemece kabul edilerek davacı lehine fazla mesai ücretine hükmedildiği halde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiği kabulü hatalı olup davacının kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: