Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/25254 K.2014/27966

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı işyerinde 27.09.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, elektronik bölümünde postabaşı olarak görev yaparken işveren tarafından 12.07.2010 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davalı firmaya noter aracılığı ile ihtarname gönderilmesine karşın alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağı farkı, ikramiye ve maaş zammı fark alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından ikramiye uygulamasının kaldırılmasına ilişkin durumun davacıya tebliğ edildiğini ve bunun üzerine davacının da aralarında bulunduğu çalışan personelin büyük bir çoğunluğunun bu teklifi kabul ettiğini, davacıya baskı yapıldığı hususunun gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iradesi zorlanarak imzalattırılan ve ikramiye alacağının dörtten ikiye düşürülmesini kabul eden anlaşmanın ve protokolün hukuken geçerli olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ikramiye alacağı Uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde çalışanlara verilen ikramiyeler ile ilgili olarak 01.02.2009 tarihli ek protokolle krize karşı önlem olmak üzere dört ikramiyenin ikiye, iki ikramiyenin bire indirilmesine karar verildiği ve durumun davacıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak davacı işçi 17.06.2010 tarihli ihtarname ile kendisine birbuçuk yıldır ikramiye ödenmediğini ve ücretine zam yapılmadığını, kesintilere muvafakat etmediğini belirterek alacaklarının ödenmesini istemiştir.

Somut olayda, 01.02.2009 tarihli "İş Sözleşmesine Ek Protokol" ile krize karşı önlem olarak ikramiyelerde indirim yapılmasına karar verildiği ve bu durumun personel tarafından kabul edildiği belirtilmiş olup, diğer çalışanlarla birlikte davacı işçiye de tebliğ edilmiştir. Davacının imzaya karşı bir itirazı olmamıştır. Diğer yandan, davacı işçi bu düzenlemenin hayata geçmesinden itibaren yaklaşık birbuçuk yıl işyerinde çalışmaya devam ettiği gibi ek protokolü baskı altında imzaladığını ispat edememiştir. Davacının 01.02.2009 tarihinde verdiği dilekçe ile ek protokol ile yapılan düzenlemeye rıza gösterdiği anlaşıldığından davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile ikramiye alacağına ilişkin talebin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.