Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/25447 K.2014/27652

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden taşeron şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, davalı ile altişveren şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davalı Belediye ile davacının çalıştığı işverenler arasındaki asıl işveren-altişveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, davacı işçi, 12.08.2004 - 31.12.2009 tarihleri arasında, davalı Belediye işyerinde, değişen altişverenler bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmıştır.

Mahkemece, davalı Belediye ile davacının çalışmasının geçtiği dava dışı altişverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğu gerekçesiyle, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı kabul edilmiştir. Ayrıca, tazminat hesaplamasına esas giydirilmiş ücretin belirlenmesinde, ilave tediye katkısı da nazara alınmıştır.

Davacının davalıya ait işyerinde çalışmasına dayanak hizmet alım sözleşmelerinin konusunun, çöplerin toplanması, nakli, belirlenen mahallerin süpürülmesi ile temizlenmesi ve benzer işlere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanunu ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. ve 15. maddeleri uyarınca, söz konusu işlerin hizmet alım yoluyla üçüncü kişilere gördürülmesi mümkündür.

Anılan sebeple, 24.12.2004 tarihinden itibaren, davalı ile davacının çalışmasının geçtiği işverenler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygundur.

Bu halde, sadece 12.08.2004- 24.12.2004 tarihleri arasındaki dönem bakımından ilişkinin muvazaaya dayalı olması sebebiyle, davacının bu dönemle sınırlı olmak üzere ilave tediye alacağı talebinde haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış ilave tediye alacağı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçeyle, tüm dönem bakımından ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunun kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Tazminat hesabına esas giydirilmiş ücretin tespitinde, son bir yıl içerisinde işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatlerin göz önünde tutulması gerekeceğinden, söz konusu ücretin belirlenmesinde, ilave tediye alacağı katkısı nazara alınmamalıdır. Yukarıda yazılı sebeplerden, hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.