Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/25957 K.2015/12355

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar .... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalılara ait iş yerinde 23.03.2003-01.01.2010 tarihleri arasında temizlik elemanı olarak asgari ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshi sebebiyle açılan işe iade davasında, davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, işe iade talebinde bulunulduğunu ancak işverence işe başlatılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, işe başlatma tazminatı ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılardan Sağlık Bakanlığı vekili; zamanaşımı defi ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının.... bağlı hastanede hizmet alım sözleşmesi gereği ihaleyi alan davalı ... şirketinin elemanı olarak 13.03.2003-31.12.2009 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, davalı ...

Bakanlığının asıl işveren, davalı ... şirketinin ise alt işveren konumunda oldukları ve talep edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın davalı tarafça feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, haftada üç saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramlarda bir gün yirmidört saat nöbete kalarak çalıştığı, milli bayramlarda da nöbetleşe çalıştığı, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığı,

işe iade davasına ilişkin kararın kesinleşmesine ve davacının işe başlatılmamasına rağmen işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin ödenmediği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında işçilik alacaklarının ıslah dilekçesi ile talep edilen kısmının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ve işe başlatmama tazminatına uygulanan faiz türü konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkar olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

4857 sayılı Kanun'un 32/8 maddesinde işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu belirtilmiştir. İşverence işçiye fazladan ödenen ücret ve ücret eklerinin geri alınmasında da uyuşmazlığın temelinde sözleşme ilişkisi olmakla zamanaşımı süresi beş yıl olarak uygulanmalıdır.

Kısmi bir dava açılması halinde alacağın yalnız o kısım için zamanaşımı kesilir. Dava dışı kalan bölümü hakkında, zamanaşımı işlemeye devam eder.

Somut olayda, davalı Bakanlığın dava dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu, davacının taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah ettiği, davalılarında ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, mahkemece her iki zamanaşımı defıninde dikkate alınmadığı anlaşılmış olup, davalı Bakanlığın dava dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı defi ve davalıların ıslah dilekçesine karşı yaptıkları zamanaşımı defileri dikkate alınarak alacakların yeniden hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Öte yandan, işe başlatmama tazminatının ıslah ile artırılan kısmına kanuni faiz yerine, en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.