KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/26194 E., 2015/10569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yılılk izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayalı olduğu hususu ispatlanamadığı ayrıca diğer dava konusu alacakların ödendiği ibraname kapsamına göre belli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, davalı tarafından ibraz edilen 31.05.2010 tarihli ibranamede, davacı 31.05.2010 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, çalıştığı süre boyunca hak kazandığı, normal ücret, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ve ikramiye ve prim haklarını tam ve noksansız olarak aldığını, hiçbir alacağının kalmadığını beyan etmektedir.
Somut olayda davalının dayandığı ibranamede genel tatil çalışma karşılığının alındığı belirtilmesine karşın savunmada genel tatillerde çalışma yapılmadığı belirtildiğinden bu yönü itibariyle çelişkili olan ibranameye itibar edilemez. Bu yön gözetilemeden ibranameye değer verilerek genel tatil ücreti alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/26194, K. 2015/10569, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama