Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/26748 K.2014/35033

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, haftasonu tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat E. Y. ile karşı taraf adına Avukat O.Y.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, iş sözleşmesinin davacı işçinin devamsızlığı sebebiyle ve haklı olarak feshedildiğini, davacının alacağının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanunu'nun 25 II- (g). bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir sebebe dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı vekili, davacının 08.08.2010 tarihinde pazar mesaisine gitmediği için işveren tarafından 11.08.2010 tarihinde hakaret ve küfür edilerek işten çıkarıldığını iddia etmiştir. Davalı taraf da, davacının işe gelmediğini savunmuş ve davacının 08.08.2010, 10.08.2010, 11.08.2010 ve 12.08.2010 tarihlerinde işe gelmediğine ilişkin devamsızlık tutanakları düzenlenmiştir.

Davacı şahitleri, davacının iddiası yönünde beyanda bulunmuşlar, davalı tanıklarından Ahmet Atasoy'da, en son davacıyı gördüğünde bir çarşamba günü tartıştığını ve bu sebeple ayrıldığını ifade etmiştir. 11.08.2010 tarihi Çarşamba gününe denk gelmekte olup, davacı da anılan tarihte iş sözleşmesinin feshedildiğini belirtmiştir.

Öte yandan, davalı taraf devamsızlık tutanaklarını düzenleyen kişileri şahit olarak dinletmemiş ve dolayısıyla tutanak içeriklerinin doğru olduğunu ispatlayamamıştır. Bu durumda, işveren tarafından yapılan fesih haklı sebebe dayanmamaktadır. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda, ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.