Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/26954 K.2016/1109

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde bekçi olarak 15.07.2011 tarihinden itibaren çalışmakta iken davalı işveren tarafından iş sözleşmesi aniden 24.04.2013 tarihinde sona erdirildiği, ücret, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve geneltatil ücreti, yılık izin ürceti, fazla mesai ücreti, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ücret alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin bitimi itibariyle müvekkiline banka kanalı ile 21.350,00 TL ve elden 4.350,00 TL ödediğini ancak müvekkilinin kalan maaş alacağının davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini iddia etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise kabul edilen 1.000,00 TL aylık ücret üzerinden çalışılan tüm süre için ödenmesi gereken ücret 19.933,33 TL olarak hesaplanmış ve banka kanalıyla davalıya ödendiği anlaşılan 18.000,00 TL'nin mahsubu ile bakiye ücret alacağı tespit edilmiş ve mahkemece de bu miktar hüküm altına alınmış ise de davacının ödendiğini iddia ettiği miktar ödenmesi gerektiği hesaplanan miktardan daha fazladır.

Davacı tarafça kabul edilen aylık ücrete de itiraz edilmediğine göre ücret alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı bunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur. Söz konusu alacak kalemlerinin yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı Tanığı S.. B.. beyanında, davalı şirketçe ihale suretiyle alınan işin bitiş tarihine kadar davacının yalnız geceleri çalıştığını, işin bitiminden ve kendisi ayrıldıktan sonra davacının gece gündüz çalıştığını bildiğini beyan etmiş kendisinin de 2011 yılının yedinci ayında işten ayrıldığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının 2011 yılı yedinci ayda işe başladığı, ihale suretiyle alınan işin bitim tarihinin ise 30.11.2012 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde söz konusu tanığın beyanı dosya kapsamı ile çelişkilidir, davacı tanığı V..

G.. ise beyanında 2010 yılında davalı şirketin başka bir şantiyesinde çalışmaya başladığını, davacıyla da 2012 yılında çalışmaya başladıklarını, davacının 2011 yılının yedinci ayından 2013 yılının Mayıs veya Haziran ayına kadar davalı şirkette gece gündüz bekçi olarak çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanığının bu beyanı ise diğer davacı tanığı S..

B..'un beyanı ile çelişkili olup, yine işin bitim tarihinden sonra davacıyla aynı şantiyede çalışıp çalışmadıkları ve davacı ile aynı yerde çalışmadıkları dönemde çalışma düzenine ilişkin bilgiye nasıl sahip olduğu anlaşılamamaktadır.

Tanıkların beyanlarına yeniden başvurularak gerekirse tanıkların işe giriş -çıkış tarihlerine ilişkin resmi kayıtlar celp edilerek beyanlardaki çelişkiler giderilmeli tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre söz konusu alacak kalemleri hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.