Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/27422 K.2014/32925

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde ekip şoförü olarak çalıştığını, davalı tarafından müvekkilinin ünvanının şoför olarak değiştirildiği halde davacının fiilen ekip şoförü olarak çalışmaya devam ettiğini, davalı işyerinde uygulanan 12. ve 13. dönem toplu iş sözleşmesininde düzenlenen, ekip şoförlerine ödenmesi gereken iş güçlüğü ve bakım tazminatı alacaklarının müvekkiline ödenmediğini beyanla söz konusu işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının görev yerinin 01.07.2006 –30.07.2007 dönemine ait teftiş raporu doğrultusunda değiştirildiğini, davacının ekip şoförlüğü yapmadığını, bakım ekipleri için şoförlü araç kiralandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu iş güçlüğü ve bakım tazminatı alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin iş güçlüğü ve bakım tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işyerinde 01.03.2007-28.02.2011 tarihleri arası uygulanan 12. ve 13. dönem toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde ekiplerde fiilen çalışan ekip şoförleri için iş güçlüğü tazminatı ve bakım tazminatı düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı işçi davalı işyerinde ekip şoförü olarak çalıştığı sırada ünvanın şoför olarak değiştirildiğini, söz konusu değişiklik sonrasında da fiilen ekip şoförü olarak çalışmaya devam ettiği halde kendisine ödenmesi gereken iş güçlüğü ve bakım tazminatı alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının şoför olduğu ve ekip şoförlüğü yapmadığını savunmuştur. Mahkemece şahit beyanlarına göre davacının fiilen ekip şoförlüğü işine devam ettiği gerekçesi ile davacının taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

İş yerinde yapılan teftiş üzerine düzenlenen raporda ünvanı ekip şoförü olarak gösterilen işçilerin fiilen ekip şoförlüğü yapmadığı, bu iş için şoförlü araç kiralandığı bu durumun yetkilileri sorumluluk altına sokacağı tespit edilmiştir.

Mahkemece dinlenen davacı şahitleri davacının ekip şoförlüğü yapmasının kendi isteğine bağlı olduğunu beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının 04.09.2008 tarihi sonrasında ekip şoförlüğü yapmadığı sadece normal şoförlük yaptığı, arızi olarak yapıldığı kabul edilse dahi bunu genelleştirmenin mümkün olmadığı ve taleplerin bu tespite göre karşılanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.