Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/28345 K.2014/37190

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediye Başkanlığına ait işyerinde çalışmakta iken, iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile sona erdirdiğini, işyerinde gece çalışması yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücretleri ile, iş yerinde yürürlükte bulunun toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal haklarının ödenmediğini ve kullandırılmayan yıllık izinlerinin bulunduğunu ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışmış olduğu süre içerisinde hak kazandığı tüm sosyal hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının gece ve hafta tatillerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, işverence davacının hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırıldığını veya ücretinin ödendiği gösterir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının gece çalışması ve hafta tatil ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde 2003-2007 yılları arasında M.. B..na bağlı olarak itfaiye eri sıfatı ile çalıştığını ileri sürmüştür.

Hükme esas alman bilirkişi raporunda, davacının 01.01.2003-14.02.2003 tarihleri arasında İtfaiye Müdürülüğünde çalıştığı, 19.00-07.00 saatleri arasında haftada yedi gün mesai yaparak, gece çalışması ve hafta tatili ücret alacaklarına hak kazandığı kabul edilmiştir.

./..

- 2 -

ESAS NO : 2014/28345

KARAR NO : 2014/37190

Ancak, davacı tanıklarından birinin uyuşmazlık konusu dönemde davacının oto amirliği bölümünde gece bekçisi olarak çalıştığını, diğeri davacı tanığının ise Muş otogarında görev yaptığını beyan ettikleri görülmektedir Öte yandan, dosya içerisindeki puantaj kayıtların ve diğer belgelerin incelenmesinde, davacının Ocak 2003'te onbeş gün Şubat 2003'te onbeş gün İtfaiye Müdürlüğünde, 15 Şubat 2003 - 15 Eylül 2003 tarihleri arasında Terminal Müdürlüğünde, 15 Eylül 2003 - Haziran 2006 tarihleri arasında Hal Müdürlüğünde, Haziran 2006'dan itibaren ise Makine İkmal Müdürlüğünde çalıştığının belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda, öncelikle uyuşmazlık konusu dönemde davacının M.. B..na ait farklı birimlerde görev yapıp yapmadığı hususunda tanıkların yeniden beyanları alınmalı, farklı birimlerde çalışmış ise ilgili bölümlerdeki günlük çalışma saatleri ile haftada kaç gün çalışma yaptığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

3-Davacı işçi gece vardiya zammı isteğinde bulunmuş, davalı işveren ödemelerin toplu iş sözleşmesine göre yapıldığını savunmuştur. Mahkemece gece vardiya zammı alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde gece zammı ücret farkını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi, raporunda davacı işçiye sözü edilen dönemde hiç ücret ödenmemiş gibi gece çalışması zamlı ücretleri hesaplanmıştır. Dosyaya sunulan ödeme belgeleri bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Davacı işçiye gece çalışılan dönemde de normal zamsız ücretinin ödenmiş olması halinde gece çalışmanın karşılığı olan zam nispetine göre, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup hükmün bu yönden de bozulması gerekmiştir.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zaman aşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Somut olayda, davacı 16.04.2012 tarihli dilekçesi ile hafta tatili ve gece vardiya zammı ücret alacağı taleplerini ıslah yolu ile arttırmıştır. Davalı vekili ıslah ile talep edilen bu miktarlar yönünden süresi içerisinde zaman aşımı defini ileri sürmüştür. Islah tarihi itibarıyla zaman aşımına uğrayan alacak miktarları söz konusudur. Islahtan sonra yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır..

Sonuç: