Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/2911 K.2014/3575

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde şoför olarak 12.03.2009 tarihinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığını ve işverence keşide edilen yazılı fesih bildirimi ile davacının hizmet sözleşmesinin haksız şekilde sona erdirildiğini, fesih sebebinin geçerli olmadığını, işverenin gerçek amacının işçilik alacakları bulunan kıdemli işçiyi çıkartarak düşük ücretle yeni işçi almak olduğunu, davacının işten çıkartılmasını haklı kılacak hiçbir kanuni veya davacının kusuru neticesinde oluşan hiçbir fiili sebep bulunmadığını, beyanla davalı işveren tarafından sözde sebep olarak gösterilerek gerçekleştirilen feshin haksız ve kötüniyetli olduğundan davacının işe iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı - karşı davacı vekili, davacı - karşı davalı H.. Y..'ın davalı şirket bünyesinde ağır vasıta araç operatörü olarak 12.03.2009 tarihinde işe başladığını, davacı-karşı davalının kullandığı aracın kaza yapması sonucu maddi hasar meydana geldiğini, davacı-karşı davalı H..

Y..'ın kazada kusurlu olduğunun tespit edildiğini, davacı-karşı davalının dorseyi çekiciye yerleştirirken dikkatli ve özenli davranmaması sonucu oluşan zararlardan sorumlu olduğunu, oluşan zarar nedeniyle iş sözlşemesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiş, karşı dava dilekçesi ile de davalı-karşı davacı H..

Y..'ın dorseyi çekiciye yerleştirirken dikkatli ve özenli davranmaması sonucu oluşan zararlardan sorumlu olduğunu, sorumluluğunun kanuni nedeninin Borçlar Kanunu 321. maddesinde açıkça belirtildiğini, buna göre "işçi taahhüt ettiği şeyi ihtimam ile ifaya mecburdur, kasıt veya ihmal ve dikkatsizlikle iş sahibine iras ettiği zarardan mesuldür" denildiğinden ihmali ve kusuru ile neden olduğu toplam 13.591,00 TL zararın dava tarihinden itibaren davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işe iade davasının kabulüne, karşı dava olarak açılan maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-İşe iade davası tespit davası niteliğinde maddi tazminat davası ise eda davası niteliğindedir. İşe iade davasının kısa sürede sonuçlanması bakımından mahkeme ve Yargıtay için 4857 sayılı İş Kanunu'nda süreler öngörülmesi nedeniyle eda davası niteliğindeki diğer işçilik alacaklarına ilişkin davalarda birlikte görülmesi mümkün değildir.Mahkemece işe iade davası ile maddi tazminata ilişkin davanın tefrik edilerek yargılamaya ayrı ayrı devam edilmesi gerekirken işe iade ve maddi tazminat taleplerinin aynı davada birlikte görülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.