Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/29185 K.2014/31520

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı bankanın yeni yönetiminin almış olduğu kararla maliyetleri düşürmek adına eski personellerin tasfiyesi yoluna gidildiğini, somut ve objektif veri olmaksızın performans düşüklüğü ve müşteri ilişkileri gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü sebebiyle geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, soyut iddia dışında davacının performans düşüklüğü gösterdiği yolunda bir delilin olmadığı, ayrıca performans düşüklüğü sebebiyle daha önce uyarıldığına ve performansını geliştirmesi için önlemler alındığına ve bu yönde davacıya eğitimler verildiğine dair dosyada mevcut bir belgenin olmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmamış olmasına göre mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.