KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/29189 E., 2014/28429 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Denizli 3. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 22/07/2014
- Numarası
- 2014/299-2014/283
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve bozma ilamına uyularak karar verilmiş olmasına göre davalı belediye vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde; ”(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. “ hükmü yer almaktadır.
Dosya içeriğine göre, mahkemece bozma ilamına uyularak fazla çalışma ücreti alacağı reddedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi yerine; davanın kabulüne karar verilmesi; bu nedenle kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına, reddedilen alacak miktarı üzerinden vekalet ücreti takdir edilmemesi; hesaplanan yargılama giderinin tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/29189, K. 2014/28429, 20 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama