Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/30010 K.2016/2639

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 31.10.2008-11.10.2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca haftada 6 gün günde 10 saat çalıştığını ancak davacıya fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, fazla çalışma ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini, yıllık izinlerinin müracaata rağmen zamanında kullandırılmadığını, davacının iş sözleşmesini bu nedenle haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirket fabrikasında çalışmakta iken 11.10.2012 tarihinden sonra işe gelmemeye başladığını, 11.10.2012 tarihinde gönderdiği ihtarname ile bazı iddialarda bulunarak iş sözleşmesini feshettiğini, yaptığı işin niteliği gereği fazla çalışmasının bulunmadığını, arızi olarak fazla çalışma yapıldığında ücret bordrosuna yansıtıldığını, davacının ücret bordrolarını her ay ihtirazi kayıtsız imzalandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)Dosya içeriğine göre, davacının yıllık izinlerinin işverene müracaata rağmen zamanında kullandırılmadığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek iş sözleşmesini feshettiği ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağını talep ettiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, %30 hakkaniyet indirimi ile brüt 2.224,59 TL fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece, fazla çalışma ücreti yerine talep edilmediği halde 2.224,00 TL brüt yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: