KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/30724 E., 2016/4943 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda mahkemce karar esas alınan bilirkişi raporunda davacının yalnız on gün izin kullandığı kabul edilerke hesaplama yapıldığı görülmüştür. Ancak dosya içeriğinde mevcut olan 2003, 2005, 2007, 2006, 2008, 2009 yıllarına ait davacı tarafından imzalı olan pusulalar mevcut olup, bu pusulalarda izin adı altında bir kısım ödemeler yapıldığı dair yazılı belgeler tespit edilmiştir. Davacı asil duruşmaya çağrılarak, özellikler bu yazılı belgeler kendisine gösterilerek bu konudaki beyanı alındıktan sonra yıllık izin alacağı talebi hakkında yeni bir değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemce eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/30724, K. 2016/4943, 23 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama