KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/30767 E., 2015/5458 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette teknik servis elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple kendisinin feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı tarafından teklif edilen yeminin usulüne uygun yerine getirilip getirilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davalı tarafından davacıya yıllık izin ücreti bakımından yemin teklif edilmiştir. Davacı vekili de vekaletnamesinde yemini kabul ve ret yetkisine dayanarak yemin teklifini kabul etmemiştir. Yemin teklifinin bizzat davacıya yapılması ve davacının yemin konusundaki davranışına göre yıllık izin ücreti talebi konusunda karar verilmesi gerekirken bunun yapılmaması hatalıdır.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/30767, K. 2015/5458, 18 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama