Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/30914 K.2016/3889

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının tünel ustası olarak en son yaklaşık 1.350,00 TL net ücretle çalıştığını, her gün 07:00-19:00 arası çalıştığını, öğlende 30 dakika yemek molası verdiğini, başkaca mola vermeden akşam 19.00'a kadar çalıştığını, ayrıca davacının işe başlama saatinden yarım saat önce servise bindiğini ve iş çıkışından yarım saat sonra servisten indiğini, 15 günde bir vardiya değişimi yapıldığında gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin ramazan bayramında 3 gün, kurban bayramında 4 gün izin kullandığını, resmi tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini de kullanamadığını,

hafta sonu tatilinde çalıştığı her güne aylık maaşının bir güne tekabül eden ücret ödendiğini, fazla çalışma haftalık tatil ve yıllık izin ücreti alacağı, resmi tatil çalışma ücreti davalıdan tahsilini, talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflarca temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 1.350,00 TL ücret aldığını iddia etmiş olup, mahkemece davacının ücretinin davacının iddiası aşılarak net 1.400,00 TL olduğunun kabul edilmesi ve alacakların bu ücret üzerinden hesaplanması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: