Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/30934 K.2014/32554

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 30.07.1997 tarihinde davalı işyerinde orman mühendisi statüsünde çalışmaya başladığını, 19.10.2007 tarihinde devlet memuru olarak atandığını, davacının memurluğa atandığı döneme kadar yıllık izin haklarının kullandırılmadığını, memur kadrosuna atanması ile iş sözleşmesinin son bulduğundan izin haklarının muaccel olduğunu belirterek yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu dönemdeki yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerinin ücretlerinin ödendiğini, 17.12.2007 tarihli dilekçesi ile davacının 2002-2005 yıllarına ait yıllık izinlerini kullandığını, 2007 yılına ait onsekiz günlük yıllık izin alacağının ödenmesini istediğini ve bu ücretin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 12.09.2012 tarih 2010/305 esas, 2012/686 karar sayılı ilam ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 29.11.2013 tarihli 2012/26629 esas 2013/27483 karar sayılı ilamı ile davacıya ait dilekçe ve ekindeki yıllık izin cetveli dikkate alınmadan ve davacıya ödendiği ileri sürülen onsekiz günlük yıllık izin ücretinin ödenip ödenmediğinin araştırılmadan karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda mahkemece resen yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece bozma içeriği dikkate alınarak yapılan hesaplamada davacının toplam seksendört gün yıllık izin alacağı olduğu belirlenmiştir. Mahkemenin kabulüne göre gerekçede belirtilen sürelerin toplanması durumunda davacının bakiye yetmişdört gün yıllık izin alacağı bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece hatalı tespit edilen yıllık izin süresi üzerinden yıllık izin alacağının hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.