Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/31181 K.2015/7116

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı şirket işçisi olarak 10.03.2004 – 02.01.2012 tarihleri arasında çalışırken emekli olduğunu bir kısım kıdem tazminatının ödenediğini, ancak, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ödeme yapılamsı gerektiğini, eksik ödenen tutarın tahsili amacıyla icra takibi yapıldığını, takibe davalı tarafça itiraz edildiğini belirterek; yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi; husumet itirazının olduğunu, davacının kıdem tazminatının kanuni düzenlemeye uygun olarak hesaplandığını, toplu sözleşmedeki düzenlemenin ise işverenin işçinin haklı sebep olmadan çıkarılması halinde geçerli olduğunu belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

Davalı şirket; davacıya kıdem tazminatı ödemesinin yapıldığını, talep edilen kıdem tazminatına esas ücret tavanın üzerinde olduğunu, tazminat ödenmesinde eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddi gereğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... avukatları vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı konusunda uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmıştır.

3-Somut olayda, davacının davalı iş yerinde ilk olarak 10.03.2004 – 31.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı daha sonra 01.01.2010-02.01.2012 tarihleri arasında çalıştığı, emeklilik sebebi ile ayrıldığı, davalı iş yerinden bir kısım kıdem tazminatı ödemesinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Davalı iş yerinde 01.03.2010-29.02.2012 tarihleri arasında imzalanmış olan toplu iş sözleşmesinin 31. maddesi hükmü “İş Yasası’nda belirtilen hallerde ve sınırlar içinde kalmak kaydıyla her hizmet yılı için 60 gün tutarında kıdem tazminatı ödenir. İş kazası sonucu ölen işçinin kıdem tazminatı hesabında gün sayısı 70 gündür” içermektedir.

Dava; davacının kendisine yapılan bir kısım kıdem tazminatı ödemelerinin toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü esas alınmadan yapılmasından dolayı fark kıdem tazminatı taleplerini içeren icra takibine yaplan itirazın iptali ile icra inkar tazminatı talebini içermektedir.

Mahkemece ilk dönem çalışma süresinin tasfiye edildiği, 10.03.2004-31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmaları yönünden bakiye kıdem tazminatı isteminin yerinde olmadığı, yalnız son dönem çalışması için toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca her hizmet yılı için altmış gün üzerinden hesaplama yapılarak kabulü ile alacağın hesaplamayı gerektirdiği, likit olmadığı için icra inkar tazminatı hükmedilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Ancak verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı iş yerinde uygulanmakta olan 01.03.2010-29.02.2012 tarihleri arasında yürülükte olan toplu iş sözleşmesinin kıdem tazminatına yönelik ilgili 31. maddesinin davacının tüm hizmet süresi için uygulanması gerekmekltedir.

Mahkemce davacının tüm hizmet süresi için son dönem uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmüne uygun hesaplamadan sonra, davacıya davalılar tarafından yapılan ödemeler mahsup edilerek davacının kıdem tazminatı hesaplanmaldır. Mahkemenin eksik inceleme ile karar vermesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.