Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/32300 K.2015/29218

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, bakiye süre ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, bakiye süreye ilişkin ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, tanık anlatımına itibarla, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacının, davalı işverenin Libya Ülkesinde bulunan işyerinde çalıştığı sabittir. Davalı vekili, söz konusu işyerinde yürütülen yol bakım ve onarım işinde, asfaltın etken maddesinin temininde yaşanan gecikmeler ve olumsuz hava koşulları (kum fırtınası ve benzeri) sebebiyle ayın bir kısım günlerinde çalışma yapılamadığını savunmuştur. Bu savunmaya ilişkin olarak, çalışma yapılamayan günlerin ihale makamına bildirildiğine dair bir kısım evraklar dosyaya sunulmuştur.

Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin değerlendirilmesinde, söz konusu belgelerin üzerinde durulmaması hatalıdır.

Diğer taraftan, dinlenen davacı tanığı, hava şartları ve malzeme eksikliği sebebiyle çalışmanın olmadığı günlerde dahi davacının çalışmaya devam etmek zorunda olduğunu ya da çalıştığı makinenin başından ayrılamadığını beyan etmiş ise de, davacının asfalt plentinde görevli olması nazara alındığında, söz konusu tanık beyanı hayatın olağan akışı içerisinde inandırıcı olmayıp, işyerinde çalışmanın durduğu günlerde davacının da çalışmadığının kabul edilmesi gereklidir.

Anılan sebeple, çalışma yapılamayan günleri gösterir işverenlikçe sunulan belgelere karşı davacı tarafın beyanları alınmalı, tanığın söz konusu belgelerde gösterilen çalışma yapılamayan günlere ilişkin ayrıntılı bilgi ve görgüsü sorulmalıdır. Neticeye göre dosya kapsamı birlikte nazara alınarak fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden değerlendirilmelidir.

Diğer taraftan, dosyaya sunulan iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin kırksekiz saat olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.Bu halde, davacıya ödenen aylık ücret miktarının haftalık kırksekiz saat çalışma karşılığı belirlendiğinin kabulü gereklidir. Anılan sebeple, haftalık üç saatlik fazla çalışma karşılığı ücretin aylık ücret içerisinde ödendiği kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağının değerlendirilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmaması hatalı olmuştur.

3-Davacı işçinin, ücretini her ay yabancı para karşılığı üzerinden Türk Lirası olarak almak suretiyle çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları Amerikan Doları üzerinden hesaplanmış, hesaplanan toplam tutar dava tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilmiştir. Oysa ki, davacının ücretinin Amerikan Doları karşılığı Türk Lirası olarak ödenmiş olması karşısında, her ay için ayrı ayrı olmak üzere ücretin ödenmesi gerekli tarihte geçerli döviz kuru esas alınarak, Türk Lirası olarak ödenmesi gereken tutar belirlenmeli ve buna göre hesaplama yapılmalıdır. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı şekilde hesaplanması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.