Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/32496 K.2016/3734

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işe iade kararına rağmen davalı tarafından işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işe iade kararı sonrasında davacıya davet gönderildiğini, ancak davacının işe başlamak için müracaatti bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, davacının davalıya karşı açmış olduğu işe iade davasını kazanmasına müteakip işe başlamak için davalıya kanunun ön gördüğü süre içerisinde müracaatta bulunduğu ve davalının da yine kanuni süresi içinde işe başlatma davetini davacıya gönderdiği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından gönderilen yazılı davetin içeriği incelendiğinde "...müvekkilim şirkete ait okulda eski işine başlamasını, mahkeme kararı gereğince hükmedilen 4 aylık ücretini muhasebeden almasını, 04.05.2012 tarihli işe iade talebinize cevaben bildiririz.

Ayrıca müvekkilim şirketten almış olduğu kıdem tazminatını muhasebeye ödemesi gerektiğini hatırlatır, ödememesi halinde yasal yollarla kendisinden tahsil edileceğini bildiririz" ibarelerinin yer aldığı, davette belirtilen kıdem tazminatının muhasebeye ödenmemesi halinde yasal yollara başvurulacağına dair ibarenin şartlı davet olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle davalının işe başlatmaya yönelik davetinin samimi olduğunda şüphe bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı işe iade kararı sonrasında işyerine gittiğinde içeri alınmadığını iddia etmiş ise de, bu konuda kendi beyanı dışında bir delilin bulunmadığı, davalı tanıklarının ise davacının işe başlamak için müracaatta bulunmadığına dair beyanda bulunduklarının anlaşılması karşısında, davacının, işe başlatılmasına yönelik davalı tarafından yapılan çağrıya rağmen kanuni süresi içerisinde müracaatta bulunmadığı ve bu nedenle feshin geçerli hal aldığının kabulü gerekmekte olduğundan, davacının dört aylık ücret ve işe başlatmama tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, kıdem tazminatının hesabında, dört aylık boşta geçen sürenin hesaplanmayarak, davacının işten çıkmasına müteakip daha önceden ödenen miktarının mahsubu ile bakiyesi kalmakta ise bu miktara hükmedilmesi gerektiğinden hükmün bu yönden de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: