Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/32877 K.2016/5003

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, öğle izni, fazla çalışma ve aylık ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin 10.01.2013 tarihinde kurularak faaliyetine başladığını, davacının bu tarihten öncesine ait taleplerinde müvekkilinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebiyle feshedildiğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık onbeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, söz konusu kabule esas alınan çalışma saatleri ve ara dinlenme sürelerinin denetime elverişli şekilde gösterilmemesi hatalı olmuştur. Diğer taraftan, taraflar arasında 09.01.2013 tarihinde imzalanan iş sözleşmesinin 11. maddesinde, aylık ücrete fazla çalışma ücretinin dahil olduğu düzenlenmiştir.

Davacının asgari ücretten daha fazla tutarda aylık ücretle çalıştığı nazara alındığında, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere, söz konusu hükmün geçerli olduğunun kabul edilmesi gerekirken, hükmün nazara alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Anılan sebeplerle, davacının çalışma saatleri ve ara dinlenme süreleri yönünden denetime elverişli değerlendirme yapılarak, haftalık bazda fazla çalışma saati belirlenmeli, hesaplamada 09.01.2013 tarihininden sonraki dönem bakımından, iş sözleşmesinin 11. maddesi nazara alınarak, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere, fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu kabul edilmelidir.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık, ihbar tazminatı alacağının tabi olduğu kanuni kesintiler noktasındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, brüt tutarda hesaplanan ihbar tazminatı alacağından sadece damga vergisi kesintisi yapılarak, alacağın tutarı 2.617,59 TL hesaplanmıştır. Mahkemece söz konusu tutar, "net" ifadesiyle hüküm altına alınmış ise de, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu uyarınca ihbar tazminatı gelir vergisine de tabidir. Bu yönün nazara alınmadan, kanuni kesintilerin eksik hesaplanması hatalı olmuştur.

Sonuç: