Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/33138 K.2016/4915

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Kurum'un 660 sayılı KHK ile Muhasebe Standartları Kurulu yerine kurulduğunu, kararnamenin 5. maddesi gereği Türkiye Muhasebe Standartları Kurumunun her türlü borcunun da kuruma devredildiğini, müvekkilinin de Türkiye Muhasebe Standartları Kurumu'nda 21.12.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin özel şartlar başlıklı 13/a maddesine göre sözleşmenin eki olan yönergenin 'ikramiye' başlıklı 28. maddesi gereği personele yılda iki maaş tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiğini, ikramiyelerin ödeme zamanının kurul tarafından belirlendiğini, ancak 2007 yılında 7.807,40 TL, 2008 yılında 8.307,32 TL,

2009 yılında 9.028,38 TL, 2010 yılında 11.537 10 TL ve 2011 yılında 12.504,92 TL olmak üzere toplam 49.185,12 TL'lik ikramiye alacağının ödenmediğini, borçlu hakkında Ankara 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16131 esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak takibe borçlu tarafından itiraz edildiğini, borca konu alacağın likit olduğunu iddia ederek.

Ankara 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16131 E. Sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile, borçlu aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, iş akdinde davacıya ikramiye ödeneceğine ilişkin bir hükmün bulunmadığını, yönergenin 28. maddesinde de ikramiye ödenip ödenmeyeceği ve ödenecekse miktarının ne kadar olacağının Kurul tarafından belirleneceğinin öngörüldüğünü ancak Kurul tarafından ikramiye ödenmesine ilişkin alınmış bir karar bulunmadığını, bu sebeple talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacın takipte haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı K.. K..nun harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın, davalı hakkında harca hükmedilmesi hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda, hüküm fıkrasının 5. ve 6 . bendlerinde yer alan “Alınması gereken 3.232,47 TL harçtan peşin alınan 594,10 TL'nin mahsubu ile bakiye 2.638,37 TL harcın davalıdan alınıp Hazineye gelir kaydına,

Davacı tarafından yatırılan 594,10 TL'nin harcın davalıdan alınıp davacıya verilmesine.” rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine “Alınması gerekli davalı K.. K.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına”