Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/34052 K.2014/36256

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 10.10.2007 - 01.06.2012 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini 01.06.2012 tarihinde işverenin eşitlik ilkesine aykırı davranması, kanunlara aykırı fazla mesai uygulaması, sebepleri ile işyerindeki çalışma koşullarının çekilmez hale gelmesi üzerine iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 12.10.2007 - 13.06.2012 tarihleri arası davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının tüm hak edişlerinin maaş hesabına yatırılarak ödendiğini, müvekkilinin çalışanlar arasında eşitsizlik yaratmadığını, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz ve bildirimsiz devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak işçinin haklı feshi ispat edemediği gerekçesi kıdem tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmiştir

Karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması gereklidir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma şartının değiştirilmesi aynı zamanda şartlarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, Kanun'un 24. maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih sebebleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda davacı işçinin 10.10.2007 - 01.06.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesini iş şartlarının diğer işçilerle aynı olmaması kendisinin daha ağır şartlarda çalıştırılması üzerine haklı sebeple feshettiğini ileri sürdüğü, davalı işverenliğin ise davacının çalışma koşullarının diğer işçilerle aynı olduğunu, gece vardiyasında yapılan değişikliklerin yönetim hakkı kapsamında olduğunu savunduğu, mahkemece davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispat edemediği değerlendirilerek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçiye diğer işçilere göre daha fazla gece vardiyası yaptırıldığı kabulüne göre davacıya eşit davranılmadığının ispatlandığı, bu durumun işçinin çalışma şartında işçi aleyhine değişiklik olduğu bu hususta Kanun'un 22. maddesine göre işçinin yazılı olarak kabulünün gerektiği, dosya kapsamından davacının yazılı bir kabulünün bulunmadığı anlaşılmasına göre davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshi ve kıdem tazminatı alacağı talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.