KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/34383 E., 2014/36963 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Bursa 6. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 16/05/2013
- Numarası
- 2012/335-2013/288
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 15.11.2006 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 04.08.2009 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını hak ettiği fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışam alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, fazla çalışmaların aylık ücrete dahil olduğunu, fazla çalışma alacaklarının düzenli ödendiğini davacının ihtirazi kayıt koymadan bordroları imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı tartışmalıdır.
Somut olayda, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 5. maddesinde normal ücrete fazla mesai ücretlerinin de dahil olduğu kararlaştırılmıştır. Bilirkişi tarafından bu husus irdelenmeksizin fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Yargıtay içtihatlarına göre, ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu durumlarda ancak yılda ikiyüzyetmiş saati aşan fazla çalışmalar için ücret talep edilebilecektir. Bu sebeple davacının fazla çalışma alacağı yılda ikiyüzyetmiş saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü ile hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
2-Öte yandan mahkemece hükümde fazla çalışma alacağının brüt mü net mi olduğunun belirtilmemesi infazda tereddüt oluşturabileceği için hatalı olmuştur.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/34383, K. 2014/36963, 25 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama