Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/34481 K.2014/36508

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş D. Sos. Hizm. İnş. Yat. Taş. Dağ. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından da duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı H.. R..ne bağlı iş yerinde 03.12.2003-31.12.2008 tarihleri arasında diğer davalı alt işverenlere bağlı çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, iş yerinde fazla çalışma yapmasına ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı H.. R.. vekili; müvekkili ile diğer davalı şirkteler ile arasında alt - asıl işverenlik ilişkisi bulunmadığı, ihale makamı olması nedeni ile müvekkili aleyhindeki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, iş sözleşmesinin diğer davalı şirketler tarafından devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerininde işçilerin nöbet usulü ile çalıştırıldıklarını savunmuştur

Davalı şirketler vekili, dava konusu işçilik alacaklarından asıl işveren olan Hacettepe Üniversitesinin sorumlu tutulması gerektiğini, davacının dava dışı diğer alt işverenlere bağlı gerçekleşen çalışma süresinden sorumlu tutulamayacaklarım, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını .ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını , davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak.davalı Hacettepe Üniversitesi ile diğer davalı şirketler arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın çüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyeflerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarını incelenmesinde, davacının 03.12.2003- 31.1.2003 tarihleri arasında İ.S. Hizmetler Ltd. Şti., D.Sosyal Hizmetler İnşaat San Ticaret Y. Ş. ortaklığına, 01.01.2004- 31.07.2007 tarihleri arasında D. S.Hizmetler Ltd. Şti.'ne ve 01.08.2007-06.01.2009 tarihleri arasında ise M. Temizlik Ltd. Şti. bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davalı şirkteler arasında organik bağ bulunduğu ileri sürülmemektedir. Bu durumda, işyeri devri prensipleri gereğince, davalı M. Temizlik Ltd. Şti. dışındaki diğer davalı şirketlerin fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretleri ile kıdem tazminatından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu oldukları, feshe bağlı haklardan olan yıllık izin ve ihbar tazminatı alacağından sorumlu tutulamayacaklarının dikkate alınmaması hatalıdır.

Sonuç: