KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/34555 E., 2014/36602 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Ankara 6. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 17/04/2013
- Numarası
- 2011/1179-2013/458
Karar Metni
399 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Somut olayda, 09.09.2011 tarihli yazılı fesih bildiriminde, "MRB mühendisi" olarak çalışan davacının, şirket içinde istihdam edilebileceği uygun bir bölümün bulunmadığı belirtilerek, istihdam olanaksızlığına dayanılmış ise de, dosya kapsamına göre, fesihten kısa süre sonra 19.09.2011 tarihinde iki adet yeni işçi alımı gerçekleştiği, söz konusu işçilerin "asistan MRB Mühendisi" olarak işe alındığı ve "MRB Mühendisi" ünvanıyla çalışmaya devam ettikleri sabittir.
Görev tanım belgesinde de, "MRB Mühendisi" pozisyonunda, işe alımların "asistan MRB Mühendisi" ünvanıyla gerçekleştiği, "asistan" ifadesinin ünvan kademelendirilmesinde kullanıldığı anlaşılmaktadır. Mevcut bu durum karşısında, işverenin çelişkili uygulamalar gerçekleştirdiği sabit olup, fesih geçerli sebebe dayanmamaktadır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/34555, K. 2014/36602, 23 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama