Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/34993 K.2015/838

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, geçici işçi olarak çalıştığını, ocak ayı başından temmuz ayı başına kadar altı ay süreli çalışma yaptığını, temmuz ayından ocak ayına kadar iş sözleşmesinin askıya alındığını, 2014 yılı Ocak ayı başında iş başı yaptırılmasını istediği 03.01.2014 tarihli dilekçesine idare tarafından verilen 08.01.2014 tarihli cevap sonucu; Kayseri 2. iş mahkemesi 2012/65 esas sayılı dosyasında verilen işe iade kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin bozma ilamı uyarınca iptal edildiğinin tebliği ile iş başı yaptırılmadığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 2008-2011 yılları arasında altı ay olmak üzere çalıştığını, il genel meclisi tarafından çalışmasına ihtiyaç görülmediği ihtiyaç fazlası ve norm kadro fazlası işçi olması sebebi ile 2012 yılındaki talebinin reddedilmesi üzerine açmış olduğu Kayseri 2. iş mahkemesi 2012/65 esas sayılı işe iade davası sonucu verilen işe iade kararının temyiz incelemesi sırasında kararın kesinleşmesi beklenmeksizin 05.12.2012 tarihinde davacının işe başlatıldığını, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 30.05.2013 tarih 2012/39331 esas, 2013/16457 karar sayılı bozma ilamı sonucu mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verildiğini,

mahkemenin red kararı doğrultusunda davacının 2014 yılı başında işe başlatılmadığını, yargı kararlarını uyguladıklarını davacının işten çıkışının 04.07.2013 tarihinde yapılmasına rağmen davanın bir aylık süre geçirilerek açılması sebebi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işe tekrar alınmasına dayanak olan mahkeme kararının Yargıtay bozma ilamı ile ortadan kalktığı, davacının 04.07.2013 tarihinde iş sözleşmesinin Sona erdirildiği, davanın ise 07.02.2014 tarihinde açıldığı, bu haliyle kanunuda öngörülen bir aylık süre içerisinde davanın açılmadığı, davacının müracaatı üzerine davalı kurumca 08.01.2014 tarihli yazı ile davacının işe iade davasının reddedilmesi sebebiyle davacının işe iadesinin iptal edildiğine ilişkin bildirimin yeni bir fesih bildirimi olarak kabul edilemeyeceği, bu itibarla davanın yasal süresi içerisinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda mevsimlik işçi olarak çalışan davacının en son 05.12.2012- 04.07.2013 tarihleri arasında çalışma yaptığı, 03.01.2014 tarihli talebi üzerine davalı tarafından 08.01.2014 tarihinde işe başlatılmayacağının belirtilmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacının feshin geçersizliği ve işe iade talebini içeren davası, 07.02.2014 tarihinde 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca bir aylık süre içerisinde açılmıştır. Bu sebeple; mahkemece davanın esasına girilerek feshin geçerli olup olmadığı tartışılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın kanuni süresi içerisinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: