KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/35179 E., 2016/6212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi üzerine haklı sebebe dayanarak feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi, davacının 16.04.2013 tarihli bildirimi ile feshedilmiştir. Söz konusu belgede, akdin fazla mesai ücreti, izin ücreti ve diğer hakların ödenmemesi nedeniyle sona erdirildiği açıkça belirtilmiş, bunların ödenmesi için üç gün süre tanındığı ifade edilmiştir. Verilen süre alacakların ödenmesine yönelik olup feshin niteliğine ilişkin değildir. İş sözleşmesinin feshine dair bildirim, bozucu yenilik doğuran haklardan olup, bildirimde bulunulmasıyla hüküm ifade edeceğinden ve yargılama sonucu belirtilen işçilik alacaklarının da mevcut olduğu anlaşıldığından, kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçe ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/35179, K. 2016/6212, 3 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama