KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/35475 E., 2016/5964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatının faizi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/671 esas numaralı dosyası ile davalı aleyhine açmış oldukları alacak davasında, kıdem tazminatı yönünden, mahkemenin ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verdiğini, fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesinin gerektiğini, fesih tarihi olan 12.08.2006 tarihi ile ıslah tarihi olan 24.11.2010 tarihi arasındaki dönem bakımından uygulanması gereken faizden mahrum kaldıklarını, belirterek fark kıdem tazminatı faizinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Kararın hüküm kısmının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/35475, K. 2016/5964, 1 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama