KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/3570 E., 2015/16684 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar taraf vekilleri tarafından temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın altı günü 08.00-18.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenmesi ile haftalık altı saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamından davacının hafta içi kırkbeş saat çalışma yaptığı ve bu çalışmasından fazla mesai ücreti alacağı doğmadığı anlaşılmaktadır. Davacının hafta sonları hangi aralıklarla okul aile birliği ve veli toplantısı yapıldığı anlaşılamadığından davalı kurum kayıtları ve ilgili belgeler getirtilerek, gerekirse bu hususta yeniden tanık beyanları alınarak bu husus netleştirilmeli ve sonucuna göre fazla mesai ücret alacağı bakımından bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/3570, K. 2015/16684, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama