Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/35876 K.2016/6279

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş şartlarında esaslı değişiklik söz konusu olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun “Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi” başlıklı 22. maddesinde iş yeri şartlarında yapılacak esaslı değişikliklerin yapılabilme şartları düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde: “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz.

İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17. ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir. Taraflar aralarında anlaşarak çalışma şartları her zaman değiştirebilir.

Çalışma şartlarıda değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.” hükmünü içermektedir.

Madde metninde de açıkça "…işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamayacaktır". 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma şartları değiştirecek işveren davranışlarına engel olmaktır.

Somut olayda, davacı hastalığı nedeniyle ameliyat olup 18.01.2004-05.03.2014 tarihleri arasını raporlu geçirdikten sonra işe geldiğinde işveren tarafından 06.03.2014 tarihli yazı ile görülen lüzum üzerine işyerinde beyaz yaka çalışanlarının büro, tuvalet temizliği ve çay işini yaparken 07.03.2014 tarihinden itibaren üretimde çalışan bayanların tuvalet ve soyunma odalarının temizliğinde görevlendirildiğinin bildirildiği ve davacının bu teklifi reddi dosyadan anlaşılmıştır.

Olayda davacıya önerilen yeni görev yeri ile en son yapmakta olduğu görev yerinde yapılan işlerin niteliği aynı ve yakın olsa da, işin kapsamı çalışma saatleri, şartları ve yoğunluğu dikkate alındığından işin ağırlaşıp ağırlaşmayacağı konusunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

Eğer ki teklif edilen işin, çalışmakta olduğu yerdekinden emek ve süre yönünden daha yoğun bir çalışma gerektiği tesbit edilirse iş şartlarında esaslı değişlik olduğu kabulüne göre alacaklar konusunda davacı yararına değerlendirilme yapılması gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir.