KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/36322 E., 2015/2053 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2015
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
..
DAVA
Davacı, 24.06.2013 tarihli ve 50 sayılı inceleme raporunun ayrı ayrı iptali ile fazla mesai tahakkuku yapılmasına gerek olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davalı ....'na İzafeten ...avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde;" Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh sebepleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur. “düzenlemesi yer almaktadır.
Dosya içeriğine göre, mahkemece, davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmesinden sonra, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ....vekili yararına anlaşmazlığın delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmeden giderilmesi gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin yukarıda açıklanan 6. maddesi gereği 1.320,00 TL'nin yarısı olan 660,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken hiç vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalıdır.
Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/36322, K. 2015/2053, 2 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama