Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/4730 K.2014/5014

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, fesih işleminin geçerli sebebe dayandığını, ilaç şirketlerinin ilaç tanıtım faaliyetlerini azaltması ile doğru orantılı olarak bu faaliyeti yerine getiren çalışanların bir kısmının istihdam fazlası haline geldiğini beyanla haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi gereğini savunmuştur.

Birleşen İzmir 11. İş Mahkemesinin 2013/16 esas, 2013/319 karar sayılı dosyasında, davayı kabul etmediklerini, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeplerden ötürü feshedildiğini, davacının idda ve taleplerinin yersiz olduğunu bildirerek davanın reddinin talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, görevi hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etme tavrında kabule yeter bir sürecin yaşanmadığını, yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi gerekitğini belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

2-Somut olayda, davacının iş sözleşmesi ilk olarak 07.11.2012 tarihinde çalışmakta oldugu projenin sonlandirilmasi sebebi ile 8 Aralik 2012 tarihinde feshedildiği anlaşılmıştır. Daha sonra davacının iş sözleşmesi ikinci kez 12.12.2012 tarihinde hatırlatma mesajlarına rağmen 07 Aralık 2012 tarihindeki toplantıya katılmadığı, işverene karşı planlı ve organize bir hareket olduğunu örgütlü şekilde katılmakla ödevli olduğu toplantıya iştirak etmeyerek görevini yapmamakta ısrar ettiği bu sebeple de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi geregince ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan hallerden dolayı tazminatsız fesih edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalı tarafından ilk olarak işletme gereklerinden kaynaklı olarak yapılan fesih 08.12.2012 tarihinde sonuç doğuracakken, daha sonra 12.12.2012 tarihinde İstanbul’daki toplantıya katılmama yönündeki eylemi gerekçe gösterilerek görevi hatırlatıldığı halde yapmamak gerekçesine dayalı olarak 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca haklı sebeplerle sonlandırıldığının bildirildiği bu sebeple önceki feshin ortadan kalktığını bundan dolayı ikinci fesih üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini belirtmiş ve hükmü, bu fesih sebebi üzerinden yaptığı değerlendirmeye göre yaparak kabul kararı vermiştir.

Ancak mahkemenin kararı dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacının, ilk olarak iş sözleşmesinin işletmesel karar gerekçesi ile 07.11.2012 tarihli fesihten dolayı İzmir 1. İş mahkemesine 2012/531 esas no ile feshin geçersizliği ve işe iade talepli olarak dava açtığı belirlenmiştir. Ancak daha sonra iş sözleşmesinin, davalı tarafından ikinci kez haklı sebeple 12.12.2012 tarihinde feshedildiği anlaşılmıştır.

Davalı işyerinin yapmış olduğu ikinci fesih sonrası davacı tarafından bu fesih için İzmir 11. İş Mahkemesine 2013/16 esas sayılı dosya ile feshin geçersizliği ve işe iade talepli olarak ikinci kez dava açılmıştır. Mahkemece davaların birleştirilmesi kararı verilmiş ve ilk feshin ortadan kalktığını belirterek ikinci kez yapılan feshi değerlendirmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebeple iki defa yapılan feshin mahkmece ayrı ayrı değerlendirilmesi ve davacının açtığı her iki dava için fesih noktasında ayrı ayrı karar verilmesi gerekirken sadece bir dava yönünden değerlendirme yapılması hatalıdır.

3-Davacının ikinci kez yapılan feshe ilişkin olarak açmış olduğu birleşen dava dosyası olan İzmir 11.İş Mahkemesi 2013/16 esas sayılı dosyası açısından mahkemenin ayrıca yargılama giderleri ve vekalet ücretine dair karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.