Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/4747 K.2014/8397

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir sebep olmadan gerekçe dahi gösterilmeden feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesinde, " Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: ... c) İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması..." hallerinde iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, fesih bildiriminde fesih sebebinin kesin ve açık bir biçimde ortaya konulmadığı, davalı işverenliğin belirttiği fesih gerekçesinin de haklı bir sebep olmadığı gibi geçerli bir sebep de teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dosya kapsamına göre davacının, mahiyetinde çalışan işverenin diğer işçilerine sataşması, cinsel tacizde bulunması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmiş olması karşısında fesih sebebinin açık ve kesin olarak bildirilmesine gerek olmadığından iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.