Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/4762 K.2014/5536

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 12.03.1993 tarihinden itibaren personel memuru olarak çalıştığını, 10.06.2009 tarihinde haklı sebebe dayandırılmadan işten çıkarıldığını, çalışmaya başladığı tarihten itibaren yapmış olduğu fazla mesailerin ücretlerinin bazı aylarda hiç ödenmediğini ya da yirmibeş saat sınırlaması getirilerek ödendiğini, yıllık izinlerini yönetmeliğe aykırı olarak kullandırıldığını ileri sürerek fazla mesai ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerindeki toplu iş sözleşmesinin sadece sendikalı işçilere uygulandığını, sendikalı olmayan idari personele fazla mesai ödemesi yapılmadığını, davacı personel departmanında çalıştığından ve bordro hazırlama dönemlerinde fazla mesai yapması gerektiğinden ayda bunun yirmibeş saat olarak tespit edildiğini ve bu şekilde talimat verildiğini, ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere dayanılarak davacının sendika üyesi olmadığında toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararalanamayacağı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Bozma sonrası karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereğinin yerine getirildiği söylenemez. Davacının sendika üyesi olmadığı ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre fazla mesainin hesaplanamayacağı kabul edilmesi isabetlidir. İşyeri şartı haline geldiği iddia edilerek de toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılamaz. Ancak mahkemece, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre fazla mesai alacağının hesaplandığı bilirkişi raporunun tekrar hükme esas alınması hatalıdır. Bu durumda fazla mesai alacağının İş Kanunu hükümlerine göre hesaplanarak fark alacak olup olmadığının tespiti gerekir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.