Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/4776 K.2014/4844

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının ücreti düzensiz ödendiğindan bahisle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ve hafat tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının 04.03.2010-09.03.2010 tarihleri arasında işe mazeretsiz gelmediğinden sözleşmesinin haklı feshedildiğini izinlerini kullandığını diğer alacak isteklerinin yerinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işverenin feshi haklı görülerek kıdem tazminatının ve ödendiği gerekçesi ile de fazla mesai isteklerinin reddine, yıllık izin alacağının ise bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre kabulüne karar verilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki belgelere göre davacının 11.3.2010 tarihli fesih bildirimi ile ücretlerinin düzensiz ödendiğini ileri sürerek iş sözleşmesini feshettiğine dair fesih bildiriminin davalıya 15.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ise 04.03.2010-9.3.2010 tarihleri arasında işe mazeretsiz gelmediğinden bahisle sözleşmeyi feshettiğine dair bildirimi 15.03.2010 günü davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu halde her iki fesih bildiriminin taraflara aynı gün tebliğ edildiği anlaşılmakla yapılan değerlendirmede davacının 04.03.2010 dan itibaren işe gelmediğinin anlaşıldığı ve yapılan ücret ödemelerinin takip eden ayın 15. ve 26. günleri arasında değiştiği de görülmekle işçinin en önemli hakkı olan ücret hakkının belirsiz ve farklı günlerde düzensiz ödenmesi durumunun haklı fesih sebebi kabul edilerek davacının kıdem tazminatı isteğinin kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmesi bozma sebebidir