KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/6315 E., 2014/7703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... adına Avukat ... ile ... n. Tic. A.Ş. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7. İş Mahkemesinden verilen 30.05.2013 günlü ve 2012/1215-2013/309 sayılı kararı Dairenin 14.11.2013 tarihli ve 2013/32667-24544 sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiştir.
Dosya içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kısa kararında işe başlatmama tazminatı işçinin altı aylık ücreti seviyesinden belirlenirken, gerekçeli kararında dört aylık ücreti seviyesinden tespit edilmiş olup, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda bu husus gözden kaçırılarak maddi hata sonucu onama kararı verildiği, anlaşılmakla Dairemizin anılan kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı kanıtlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.
Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/6315, K. 2014/7703, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama