Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/6726 K.2014/7724

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı işveren tarafından alınan ekonomik tedbirler sebebi ile tüm işçilere kullandırılan yıllık ücretli izin sürelerinin kanuni izin sürelerine çekilmelerine karar verildiğini ve bu kararın işçilere tebliğ edildiğini, davacının bu kararı kabul etmediğini, iş sözleşmesinin kabul etmeyen diğer işçiler gibi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. ve 22. maddeleri uyarınca feshedildiğini, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair ilk kararın temyizi üzerine Dairemizin 04.10.2012 gün ve 2012/13029 esas, 2012/20855 karar sayılı kararı ile “Somut olayda ücretli izin sürelerinin 4857 sayılı Kanunu'nun düzenlediği seviyelere çekilmek suretiyle azaltılmasına gerekçe olarak ekonomik olumsuzlukların gösterildiği, işyerinde bu yönde bir uygulamaya geçildiğinde ileri sürülen ekonomik gerekçelerin bulunup bulunmadığı, işyerindeki bu yeni durumun uygulamasının objektif ve genel olarak yapılıp yapılmadığının araştırılarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi ile de somut olarak ortaya konulmadan eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporunda ekonomik sebeplere dayalı değişiklik gerekçelerinin geçerli bir neden oluşturmadığı belirtildiği halde mahkemece başka bir dosyada alınan aksi yöndeki rapora göre davanın reddine karar verildiği görülmüş ise de dayanak alınan dosyada dahi Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/9128 esas, 2014/1814 karar sayılı ilamı ile mahkemenin ret kararını bozarak işe iadeye karar verdiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre davalı işverenin ekonomik tedbir ve tasarruf sebebinin gerekçe göstererek, işyeri düzenlemesi ve uygulaması ile kanuni izin süresinden fazla olarak kullandırılan izin sürelerini kanuni izin sürelerine çekme kararı aldığı ve bu kararı tüm işçilere tebliğ ettiği, tebliğ etmeyen davacı dahil 13 işçinin iş sözleşmelerini “Tasarruf tedbirleri nedeni ile izin süresinin yasal izin sürelerine çekilmesini kabul etmemesi” sebebi ile yazılı bildirim ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. ve 17. maddeleri uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverenin aldığı kararın izin süresini azaltması sebebi ile iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu açıktır. Davalı işveren kabul etmeyen işçilerin iş sözleşmelerini feshetmiş ise de ekonomik ve tasarruf tedbirine gereksinimi olduğunu, bir başka deyimle iş şartlarında esaslı değişikliğin geçerli sebebe dayandığını ispatlayamamıştır. Bu gerekçelerle davanın kabulü gerekmiştir

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.